uitvallen

Definitions of uitvallen
  1. verb
    make a counterattack
    synonyms: counteren, uitverdedigen
    see moresee less
    type of:
    aanranden, aanvallen, attaqueren, storten
    launch an attack or assault on; begin hostilities or start warfare with
  2. verb
    criticize severely
    synonyms: fulmineren, kijven, opspelen, schelden, uithalen, uitpakken, uitschieten, uitvaren, uitvliegen, vuilbekken
    see moresee less
    type of:
    wraken
    speak out against
  3. verb
    utter words loudly and forcefully
    synonyms: briesen, brullen, bulderen, fulmineren, loeien, opspelen, razen, schateren, schaterlachen, tieren, uithalen, uitpakken, uitschieten, uitvaren, uitvliegen
    see moresee less
    type of:
    roepen, schreeuwen
    utter in a loud voice; talk in a loud voice (usually denoting characteristic manner of speaking)
  4. verb
    cast off hair, skin, horn, or feathers
    synonyms: ruien, uitval, verharen
    see moresee less
    types:
    afpellen, pellen
    peel off in scales
    type of:
    afdanken
    get rid of
  5. verb
    give up in the face of defeat of lacking hope; admit defeat
    synonyms: abandonneren, loslaten, opgeven, prijsgeven, uitval, verlaten
    see moresee less
    antonyms:
    deelnemen, meedelen, meedoen, participeren
    become a participant; be involved in
  6. verb
    leave school or an educational program prematurely
    synonyms: afvallen, uitval
    see moresee less
    type of:
    verlaten
    remove oneself from an association with or participation in
  7. verb
    be shown or be found to be
    synonyms: leiden, resulteren, uitdraaien, uitlopen, uitmonden, uitpakken, vallen
    see moresee less
    types:
    leiden, resulteren, uitdraaien, uitkomen, uitlopen, uitmonden, uitpakken, vallen, volgen, voortkomen, voortvloeien
    issue or terminate (in a specified way, state, etc.); end
    ontvloeien
    be the result of
    volgen, voortkomen, voortvloeien
    come as a logical consequence; follow logically
    type of:
    bevinden, steken, uitmaken, verkeren, vormen, zijn, zitten
    have the quality of being; (copula, used with an adjective or a predicate noun)
  8. verb
    issue or terminate (in a specified way, state, etc.); end
    synonyms: leiden, resulteren, uitdraaien, uitkomen, uitlopen, uitmonden, uitpakken, vallen, volgen, voortkomen, voortvloeien
    see moresee less
    types:
    ontvloeien
    be the result of
    volgen, voortkomen, voortvloeien
    come as a logical consequence; follow logically
    type of:
    leiden, resulteren, uitdraaien, uitlopen, uitmonden, uitpakken, vallen
    be shown or be found to be
Cite this entry
Style:
MLA
  • MLA
  • APA
  • Chicago

Copy citation
DISCLAIMER: These example sentences appear in various news sources and books to reflect the usage of the word ‘uitvallen'. Views expressed in the examples do not represent the opinion of Vocabulary.com or its editors. Send us feedback
Word Family